What is happiness?; Is it the favour of fortune, as we etymologically deduce? Why is there no happiness that can be split in three, as the song goes... Where does happiness come from?; Does it finally arrive or is it an elusive dream?;
In this article you will come into contact with some answers to the above questions, but above all you will be able to distinguish when and at what speed you are moving towards happiness which you naturally define. This naturally comes when we realise when we are walking down the road of consumption and when down the road of creation.
From ancient Greece and Aristotle to the modern perspective of the science of psychology, and specifically positive psychology, happiness is “separated” into various paths with the aim of making both its study and the development of an inner journey towards it feasible. Specifically, a first part of it is the pleasant life during which we consume pleasant moments, activities and material goods which generate pleasant emotions in the present, past and future, leaving us with temporary satisfaction. Here we encounter moments such as eating your favourite ice cream, a lovely walk, an enjoyable theatre performance. A second part of happiness is a life where each of us utilises and develops our unique talents and at the same time applies and uses them increasingly in our daily lives, experiencing satisfaction characterised by stability and durability. In other words, the more one self-actualises, the more aligned they are with their inner compass.
Following on from the above comes a meaningful life. A meaningful life is a life in which one uses their talents to serve a purpose much greater than themselves and their self-actualisation.
All three levels of happiness are extremely important, one does not cancel out the other; on the contrary, they support each other in such a way that one creates and nurtures the other.
After all, we are human and we need everything. But what are the traps that stand in our way and deprive us of a vibrant life filled with satisfaction and meaning?;
To consume means that something comes from outside myself and I simply derive pleasure by taking it inside me. For example, food, buying a car, a house, etc.; the list is endless! Today, more than ever before, anyone can satisfy their need for consumption instantly and in a thousand different ways, making it exceptionally easy to develop an addictive relationship with consumer products. After all, marketing is constantly outdoing itself, with the result that modern humans have grown to adore their mobile phones and feel a sense of emptiness when they do not have them close by. Countless hours of thought, observation, and endless money spent on research into how to turn a 200-gram device into an object of worship! Naturally, the more mental and financial resources are invested, the more powerful the result.
To consume means I will feel joy, I will feel satisfied as soon as I buy those shoes, as soon as I eat that dessert. This is completely natural and expected. However, to consume means that this satisfaction will only last for a short while! And for those who have earned a “PhD” in consumption, it may only last a few seconds. Then, the pursuit of happiness is relentless, easily and quickly jumping from one consumption to the next.
To create means that I connect and I connect things. I connect with myself and I connect everything I have consumed so that something fresh, something new is born. You can imagine it like a pregnancy where for 9 months tissues are connected and synthesized. At the end of it – which is also a beginning – a human being is born, something that transforms parents from consumers of experiences into creators.
Through their parental role, these people are called upon to continually create growth conditions for their children. To create means a milder intensity of joy, but one that is steady over time—so steady that someone can lean on it at any given moment. The essence of a parent's joy is based on the fact that they managed to create a new identity piece within themselves: the part of the parental role. This part is now within them; it exists. This part nourishes them with meaning for the rest of their lives. Of course, this happens with any identity piece you create within yourself.
Have you managed over the years not to postpone on a daily basis the things that fill your soul?; Then you have created within yourself the identity of someone who is consistent with their desires. This is not just a superficial change in your behaviour—meaning that you exhibit certain consistent behaviours—but an identity shift, you are consistent. Have you managed over the years to create that version of yourself who can recognise when others cross your boundaries and draw a hard line for them? Then you have created a piece of your identity; you no longer just protect yourself you are protective, and you keep that within you for a lifetime as your support.
Do you consume or create relationships?
To relate means to know. It means to discover myself, over and over again.
The person you have beside you is your mirror. They mirror your adequacies and your inadequacies back to you. Both categories provide invaluable information to help you get to know yourself!
Με άλλα λόγια ο καλύτερος τρόπος για να δημιουργήσεις τις αλλαγές που αναζητάς στον εαυτό σου είναι να σχετιστείς συνειδητά. Αν δεν γνωρίζεις τα τυφλά σου σημεία πώς θα ξεκινήσει η δημιουργία του νέου σου εαυτού; είναι σαν στο GPS να βάζεις μόνο τον προορισμό και όχι την αφετηρία. Σχέσεις παροδικές, μιας βραδιάς που λέμε, όλοι τις χρειαζόμαστε, είναι ανθρώπινο. Αν όμως αυτό έχει γίνει τρόπος ζωής; Τι λέει αυτό για τον τρόπο που σχετίζεσαι; Με λύπη μου διαπιστώνω πως τα social media και οι εφαρμογές γνωριμιών έχουν συμβάλλει στο να καταναλωποιήσουν τις σχέσεις. Όπως ξεφυλλίζει κάνεις τα φυλλάδια των σούπερ μάρκετ, έτσι ξεφυλλίζει και τους ανθρώπους…
Το διαδίκτυο αναδεικνύει τις υπάρχουσες ανασφάλειες και δυστυχώς ταυτόχρονα της μεγεθύνει τροφοδοτώντας τον σχεσιακό καταναλωτισμό κάνοντας τον πολύ απλό με 2 κλικ απόσταση!
Δημιουργώ μία σχέση σημαίνει ότι παίρνω ρίσκο να επενδύσω συναισθήματα. Όπως και στις επενδύσεις, μεγάλη επένδυση σημαίνει μεγαλύτερο ρίσκο και ίσως μεγαλύτερο και το κέρδος. Το κέρδος δεν φαίνεται στην αρχή μετά από καιρό μέσα στη σχέση θα καταλάβεις ότι έχεις κερδίσει μία σχέση που πιθανόν να εμπνέει ασφάλεια, σταθερότητα, σύνδεση, ικανοποίηση και αγάπη. Πάνω από όλα όμως θα έχεις κερδίσει έναν εαυτό – μία ταυτότητα σχεσιακή την οποία δεν θα την χάσεις ποτέ. Το κέρδος δεν είναι ότι έχεις δημιουργήσει μία σχέση αλλά ότι έχεις μάθει να δημιουργείς σχέση. Αλλιώς δεν θα προχωρούσε η σχέση σου αν δεν ήσουν ο άνθρωπος ο οποίος έχει την ικανότητα να σχετίζεται με έναν ολοένα και περισσότερο αυθεντικό τρόπο. Αυτό αποδεικνύεται γιατί μία σχέση κάθε μέρα χρειάζεται φροντίδα, νοιάξιμο έτσι ώστε να δημιουργείται όλο και περισσότερο «σχέση». Αυτή είναι και η μαγεία των σχέσεων, ότι όταν κάνεις αντιληφθεί την σοβαρότητα της δημιουργίας μιας σχέσης: ανακαλύπτει συνεχώς στον άλλον τον εαυτό του και έτσι δημιουργεί έναν εαυτό. Δημιουργία η οποία φέρνει μία ζωή με νόημα.
Αναρωτήσου, είτε είσαι σε σχέση είτε όχι:
Πώς αντιλαμβάνομαι τις σχέσεις; Πλησιάζω για να καταναλώσω συναισθήματα, να πάρω ή να με ξανά γνωρίσω και να δημιουργήσω έναν πιο πλούσιο πιο οικουμενικό εαυτό;
Την σύνδεση της δημιουργίας με το νόημα και την ευτυχία μέσα από αυτό την συναντάμε πολύ συχνά. Αν και πιστεύω πως είμαστε συνδεδεμένοι με όλα, θα χρησιμοποιήσω για λίγο τον διαχωρισμό – που τον λατρεύει ο εγκέφαλός μας. Ας πούμε λοιπόν ότι υπάρχει ένα «μέσα» και ένα «έξω» και το όριό τους είναι το δέρμα μας. Το ανθρώπινο σύστημα ιδανικά είναι ένα διαπερατό σύστημα το οποίο ανταλλάσσει συνεχώς ενέργεια, παίρνει πληροφορία εκφράζει πληροφορία, παίρνει τροφή την επιστρέφει στο περιβάλλον, εκπνέει εισπνέει και ούτω καθεξής. Όλο αυτό αντανακλά την συνεχή αλληλεπίδραση και σχέση που έχει το «έξω» με το «μέσα» μας. Η σχέση είναι μία συνεχή ασταμάτητη ροή μεταξύ του καταναλώνω και του δημιουργώ. Φυσικά το τι καταναλώνουμε επιδρά και στο τι δημιουργούμε για παράδειγμα:
- η κατανάλωση κακής ποιότητας τροφής δημιουργεί κακή υγεία
- η κατανάλωση εκφοβιστικών πληροφοριών δημιουργεί πεποιθήσεις τρόμου
- η κατανάλωση κακοποιητικών σχέσεων στην παιδική ηλικία δημιουργούν κακή σχέση με τον εαυτό και τους άλλους
- η κατανάλωση πληροφοριακής φασαρίας (ο πληροφοριακός θόρυβος που απειλεί την ψυχική μας ισορροπία στις μέρες μας..) δημιουργεί stress και απομακρύνει, την ίσως για όλους μας πολυπόθητη ησυχία του νου.
Συνοψίζοντας, όταν αναφερόμαστε στην κατανάλωση τότε εστιάζουμε σε πράγματα που γίνονται έξω από μας, όταν αναφερόμαστε στην δημιουργία εστιάζουμε σε πράγματα μέσα σε μας. Η ποιότητα της κατανάλωσης διαμορφώνει και την ποιότητα της δημιουργίας. Καταναλώνοντας μπορούμε να ζούμε πολλές ευχάριστες στιγμές και δημιουργώντας τον επιθυμητό μέσα μας εαυτό μπορούμε να ζούμε μία ζωή με νόημα…
Εσύ; τι καταναλώνεις; τι δημιουργείς;