We often hear around us, both on the internet and in friendly conversations, that when we really want something, it can happen. Very often I imagine (just like you reading this article) you hear phrases like “ If you really want it, you can achieve it”, “ there's no such thing as 'I can't', only 'I don't want to'”, and untranslated straight from America “where there is a will there is a way!, “ that humans are capable of anything”, and other such mushy nonsense, culminating in the idea that there is a universe conspiring in our favour.
I think it's wonderful for us as humans to have goals and to evolve, both emotionally and professionally, socially and as a species, but it is extremely important that when we wish to achieve a goal, it is invested with self-awareness.
How can you want something and not know why you want it? Have you ever wondered why you want to evolve?; This question of mine to you is not aimed at a flippant answer. And so that your answer isn't flippant, you need to look deep inside yourself and discover the reasons why you want it, and when you find them you will know what the authentic ones are, as this encounter will surprise you!
Whenever we discover something deeper and truer within ourselves, we are surprised; our true self surprises us.
The road to these true, authentic and unique answers for each of us is long. To begin with, let's focus on what the way society is structured offers us, so that we can clear out some rubbish and then perhaps gain a better connection with our deeper desire.
The so-called FOMO, which stands for fear of missing out, is very trendy. Indeed, I have been convinced and am convinced every day by the people sitting across from us, that deep down inside we are all afraid of losing connection first with ourselves and then with others. In essence, what we are terribly afraid of is disconnection from others. Let's not forget the classic notion that humans are social beings, and outside of society not only do they not live happily, they die. Connection is deeply inscribed in our DNA; think about how for the first years of our lives, if we don't connect with adults, we will simply die. And now this glue with other people that we need so much has its meaning distorted by society. From my perspective, this distortion through the media sends the message “work because if you don't work you won't be accepted”, ”work because if you don't work you won't have money and you still won't be accepted”, “work and buy products and services even if you don't need them, because the offer ends soon and along with the offer you'll lose people's approval”, “work hard and fast without rest, otherwise you'll lose people's approval and you'll be called lazy’.
I think you get where I'm going with this. The fear of loneliness, of not connecting, through the extremely harsh and inhumane conditions imposed by social norms, is huge and often, without you realising it, motivates you towards goals that even if you achieve them, you won't be happy.
I suggest you think carefully about What it would be like to fail! Yes, I am telling you this in all seriousness. So imagine what it would be like if something you want so badly never happens, something you yearn for, dream of for years, that is your whole life as they say, to fight for it for years and fail...
It might seem absurd to think about failure in order to succeed, but it is the most logical thing I can offer you in the current times we live in. When you desire something so much to do in life, to change, to offer, or you have a hope that you can somehow change the world through your own existence, it means that to achieve it you will need a lot of energy, time, knowledge, people, and generally many resources. So imagine as you take action to make your dream come true, your heart being weighed down by a fear that often you might not even feel or realise. So how can you spread your wings while at the same time the fear of failure holds your heart heavy on the floor?;
Unfortunately, I perceive a misguided connection which in my opinion acts like poison, poisoning not only our dreams but also our daily lives. I am referring to the connection that success is linked to action ή αλλιώς το έχω ( επιτυχία) με το κάνω (δράση). Κατανοώ πως οι πιθανότητες είναι περισσότερες όταν κάνω κάτι να επιφέρω και ένα αποτέλεσμα, η τάση να είναι όσο δοκιμάζω και δρω τόσο να είναι πιο πιθανό να συμβεί το καλό σενάριο! συμβαίνει όμως πάντα αυτό; αυτή η σύνδεση είναι απόλυτη; εδώ πιστεύω πως είναι η παγίδα που έχεις να αναλογιστείς. Όταν κάνεις κάτι πετυχαίνει πάντα; κι αν αποτύχει παταγωδώς; κι αν πάνε χαμένα τόσα χρόνια από τη ζωή σου που επένδυσες σε αυτό το όνειρο; τότε τι; μπορείς να υπάρξεις ως αποτυχημένος χωρις να καταφέρεις να φτάσεις τις προσδοκίες που έβαλες στον ίδιο σου τον εαυτό;
Πιστεύω βαθιά πως όταν κάνουμε αυτό που κάνουμε και είμαστε προσκολλημένοι στο αποτέλεσμα (όπως ακούμε εδώ και πολλά χρόνια από κάποιους προπονητές ζωής), τόσο χάνουμε τις χαρές της δικιάς μας Οδύσσειας. Αν ο Οδυσσέας είχε στο μυαλό του μόνο την Ιθάκη, δεν θα είχε την περιέργεια να εξερευνήσει να μάθει και να εξελιχθεί. Η φράση “η επιτυχία είναι μονόδρομος”, αισθάνομαι πως βαραίνει σαν ταφόπλακα τους ώμους πολλών ανθρώπων σήμερα. Η δράση δεν εγγυάται το αποτέλεσμα.
Πλησιάζοντας προς το τέλος αυτού του άρθρου, σε προσκαλώ να ονειρευτείς αυτό που θέλεις να είσαι, αυτό που θέλεις να νιώθεις. Σε προσκαλώ να επιθυμείς, να κάνεις σχέδια για το μέλλον, για τη δουλειά σου, τα οικονομικά σου, την οικογένεια σου, την υγεία σου, τα παιδιά σου, αλλά αλίμονο αν περιμένεις ότι θα πάνε όλα καλά…
Ανησυχώ πως δεν υπάρχει ξεκάθαρη διάκριση μεταξύ της ρεαλιστικής αισιοδοξίας και της μη ρεαλιστικής μαγικής σκέψης, που ακούγεται μέσα από τις φράσεις “Όλα θα γίνουν”,” όλα θα πάνε καλά”. Όπως επίσης ανησυχώ, πως δεν υπάρχει ξεκάθαρη διάκριση στις μέρες μας μεταξύ της ρεαλιστικής ματιάς των πραγμάτων και της καταστροφολογίας. Δύσκολη ισορροπία μεταξύ των δύο άκρων και όπως λέω πολλές φορές, ναι υπάρχει η πιθανότητα να πάθουμε ένα ατύχημα και να κλωνιστεί η υγεία μας, ακόμα και αυτή τη στιγμή όταν βγούμε έξω. Τι κάνουμε όμως με αυτόν το φόβο; Άν τον αφήσουμε να μας κατακλύσει, δεν θα ζήσουμε τη ζωή μας, γιατί η ζωή είναι έξω. Άν τον αγνοήσουμε εντελώς μέσα από παρακινδυνευμένες πράξεις, θα φέρουμε το ατύχημα εμείς στη ζωή μας…
Αν με αυτά που διάβασες σε καθησύχασα, τότε το άρθρο μου απέτυχε (και το αποδέχομαι!) Αν όμως ένιωσες μία μικρή δυσφορία μπροστά στην ιδέα πως ότι και να κάνεις η πιθανότητα της αποτυχίας είναι πάντα εκεί, τότε κάτι πέτυχα και εγώ… Αυτή η δυσφορία εύχομαι να λειτουργήσει ως αντίδοτο στις ματαιώσεις που έρχονται (αυτές είναι σίγουρες!), να σε συντροφεύσει στο ταξίδι σου και να το κάνει πιο ευχάριστο και πιο ζουμερό!
Στον στίχο αυτού του τραγουδιού, ίσως να βρεις το νόημα των όσων μόλις διάβασες…άκουσε το, χόρεψε το, άλλωστε ως άνθρωποι έχουμε το δικαίωμα να τραγουδάμε τον πόνο μας!