Ομολογουμένως… ο τίτλος που μόλις διαβάσατε είναι τίτλος «παγίδα»! Απάντηση δεν υπάρχει και αν έχει ακουστεί κάποια, οφείλουμε να προβληματιστούμε. Είναι όμως μια ερώτηση που συχνά απευθύνεται στα παιδιά από γνωστούς και συγγενείς. Προσωπικά ποτέ δεν κατάλαβα αυτή την ερώτηση! Δηλαδή το παιδί άλλη επιλογή δεν έχει; Θα μπορούσε για παράδειγμα να αγαπάει πιο πολύ την γιαγιά ή την κυρία που το προσέχει τα τελευταία οκτώ από τα οκτώ χρόνια της ζωής του! Ή να αγαπάει και τους δυο του γονείς το ίδιο. Ή να αγαπάει όλους τους συγγενείς του απλά με διαφορετικό τρόπο. Οι ερωτήσεις, οφείλουμε να επισημάνουμε, έχουν μεγάλη δύναμη. Οι ερωτήσεις επίσης καθορίζουν και την ποιότητα των απαντήσεων. Όσον αφορά στην ερώτηση που τέθηκε αρχικά, δίνουμε στο παιδί μόνο δυο επιλογές: να πει πως αγαπάει περισσότερο την μαμά ή ότι αγαπάει περισσότερο τον μπαμπά. Είναι μια ερώτηση κλειστού τύπου. Η απάντηση είναι μια και συγκεκριμένη. Είναι σαν να το ρωτάμε: «Θα φας την φασολάδα τώρα ή σε 10 λεπτά;» Του δίνουμε πλασματικά δυο επιλογές αλλά ουσιαστικά έχει μόνο μια! Ότι θα φάει την φασολάδα!
Κάθε μας επιλογή ουσιαστικά είναι ένα «ναι» σε αυτό που επιλέγουμε και ένα «όχι» σε αυτό που απορρίπτουμε. Επομένως, αν το παιδί απαντήσει π.χ. ότι αγαπάει περισσότερο την μαμά, τότε πώς λέτε να αισθανθεί για τον μπαμπά; Μήπως μόλις είπε στον μπαμπά ότι δεν τον αγαπάει και τόσο; Εκείνος πώς να νιώθει;
Το μήνυμα όμως που περνάει θέτοντας ένα τέτοιο ερώτημα είναι ότι στον κόσμο μας υπάρχει ανταγωνισμός ,άρα δεν μπορείς να τους αγαπάς όλους. Η δυνατότητα να αγαπήσεις είναι περιορισμένη. Ποιες είναι όμως οι επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει αυτό στο παιδί όταν κάνει την δική του οικογένεια; Μήπως θα αρχίσει να αναρωτιέται ποιο από τα παιδιά του θα αγαπάει περισσότερο;
Ένα άλλο μήνυμα είναι ότι δεν μπορεί κανείς να έχει την αγάπη όλων στην ζωή. Ας αναρωτηθούμε όμως κατά πόσο είναι αλήθεια αυτό. Μπορώ να αγαπάω την γυναίκα μου και τα παιδιά μου εξίσου; Μπορώ να έχω την αγάπη όλων τους; Μπορώ να φάω και γλυκό και μουσακά;
Ας αναρωτηθούμε λοιπόν παρέα! Αγαπούσαμε όλους τους αγαπημένους μας με τον ίδιο τρόπο; Ο καθένας μας είναι διαφορετικός και μοναδικός και διαδραματίζει διαφορετικό ρόλο στην ζωή μας. Μήπως λοιπόν τους αγαπάμε όλους αλλά με διαφορετικό τρόπο; Κάτι που βέβαια σημαίνει ότι μπορούμε να τους αγαπάμε όλους!
Τι κάνω;
Σε περίπτωση που ο αγαπητός μας συγγενής ή φίλος επιχειρήσει μια τέτοιου τύπου ερώτηση μην διστάσετε να πάρετε θέση πριν πάρει το παιδί σας. Όχι! Μην ανησυχείτε μήπως του πάρετε τον λόγο. Απλά και σοβαρά θα προσθέσετε ακόμα μια επιλογή: ότι μπορούμε να τους αγαπάμε όλους, ίσως με κάποιες διαφορές τον καθένα. Για παράδειγμα, « αισθάνομαι την αγάπη του πατέρα μου όταν με πάει βόλτα στο πάρκο και την αγάπη της μαμάς μου όταν μου διαβάζει παραμύθια για να με πάρει ο ύπνος». Δεν υπάρχει ούτε περιορισμός, ούτε ανταγωνισμός στην αγάπη και ο καθένας μας έχει αναπτύξει διαφορετικούς τρόπους να την εκφράζει και να την απολαμβάνει.