Η ουσιαστική βοήθεια είναι ίσως πολύ πιο απλή από αυτή που νομίζουμε.
- Πρόσφερε την αγκαλιά σου και επίτρεψε στο άτομο να βρέξει με τα δάκρυα του τα ρούχα σου για όσο το έχει ανάγκη,
- Αν αυτό σε συγκινεί τότε κλάψε κι εσύ μαζί του,
- Θέλει τα αυτιά σου να ακούσουν με υπομονή ό,τι έχει να σου πει,
- Θέλει τα μάτια σου να τα δει να τον φροντίζουν με τον τρόπο που τον κοιτάνε, μπορείς να του χαϊδέψεις την τραυματισμένη του ψυχή απλά με το βλέμμα σου. Θέλει να τα δει υγρά, όπως τα δικά του,
- Μην μειώσεις κανένα συναίσθημα του. Δεν ξέρεις (και ίσως ποτέ δεν μάθεις) τι σήμαινε γι εκείνον αυτό που έχασε,
- Μην πεις στο άτομο που θρηνεί: “όλα καλά είναι..” γιατί απλά ΔΕΝ είναι!,
- Μην του πεις: “μην δείχνεις ότι πονάς”. Πονάει και έχει ανάγκη να το εκφράσει,
- Θα χρειαστεί την αγκαλιά σου, την στήριξη σου και άλλες μέρες όχι μόνο σήμερα,
- Μην του πεις ποτέ: ”μην κλαις”, ούτε “σταμάτα να κλαις”. Το ότι δεν “χωράει” μέσα σου το κλάμα του δεν είναι προτεραιότητα. Αντιθέτως δώσε του χρόνο και χώρο να κλάψει, ενθάρρυνέ τον,
- Η θεραπεία του πένθους είναι το ίδιο το πένθος. Θεραπεύω το πένθος σημαίνει βιώνω τον θρήνο, την θλίψη, την στεναχώρια, το κενό που φέρνει μαζί του.